இரவு முதல் பத்து எபி நீக்கப்படும் மயூரா 10

Maya10

இரவு முதல் பத்து எபி நீக்கப்படும் மயூரா 10

10 மான்சினீல் மயூரா !!

வீட்டு வாசலில் நின்ற தன் தாயைப் பார்த்த மயூரா துள்ளி குதித்து ஓடி போய் தன் தாயை அணைக்க போக ... அவள் தோளில் கை வைத்து தள்ளி நிறுத்திய பத்மாவதி வா என்று அழைக்க

'எங்கம்மா?

"முக்கியமான இடத்துக்கு 

 ஆதி ஊர்ல இல்லை  

  "ஆதியா? 

"அவருக்கு நான் வச்சிருக்க பேர் 'என்று மயூரா வெட்கத்தில் குனிய 

"அவன் இல்லைன்னு தெரிஞ்சுதான் வந்தேன் சீக்கிரம் கிளம்பு

எதுக்கும்மா ??

"ஏன் எதுக்குன்னு சொன்னாதான் வருவியோ? அந்த அளவுக்கு பெரிய மனுசி ஆகிட்டியோ, பத்மாவதி சொன்னா ஏன் எதுக்குன்னு கேட்காம செய்ற என் பொண்ணு எங்க போனா ? 

"அப்படி எல்லாம் இல்லை ம்மா... அவர்கிட்ட போன் போட்டாவது சொல்லிட்டு வரவா ? 

"ஒன்னும் தேவை இல்ல வா 

"வந்தா என்ன தேடுவார் 

"அவன் வர்றதுக்கு முன்னாடி உன்னை அனுப்பி விட வேண்டிய இடத்துக்கு அனுப்பி விட்டுடுறேன் வா" என்று மயூரா கையை அழுத்தி பிடித்து காருக்குள் அமர வைத்த பத்மாவதி வண்டி ரோட்டில் பறந்தது...

இவள் அம்மா அம்மா என்று கதை கதையாக பேச பத்மாவதியோ போனில் காதை இடுக்கி கொண்டவள்

"இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வந்துருவேன் என்று யாருக்கோ தகவல் சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தவள்

"இறங்கு என்றதும் அந்த ஆள் அரவமில்லாத பங்களாவை சுற்றி பார்த்த மயூரா 

"எங்கம்மா இங்க யாரை பார்க்க வந்திருக்கோம் 

"போனா தெரியப்போகுது வா 

"ம்மா இனிமே வட்டி எல்லாம் நான் வாங்க போகலம்மா .. எனக்குன்னு ஆதி இருக்கான் இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல குழந்தை எல்லாம் வரும்

அவன் கூட படுத்துட்டியா என்ன என்று பத்மாவதி காரமாக மயூராவா பார்க்க தாயின் கேள்வியில் சங்கடமாக முகத்தை சுருக்கிட 

சொல்லுடி .... 

ம்ஹூம் 

ஊப் எங்க படுத்து பிள்ளை உண்டாகி வச்சிருப்பியோன்னு ஒரு நிமிசம் திக்குன்னு ஆகிடுச்சு .. நம்ம தொழிலுக்கு அதெல்லாம் செட் ஆகாது ..

ம்மா எனக்கு தொழில் எல்லாம் வேண்டாம்ம்மா ... இப்பதான் சந்தோசமா இருக்கேன்... நீயும் எங்க கூடவே வந்திடு உன்ன நல்லா பார்த்துக்கிறேன் ....

அவருக்கும் என்ன விட்டா யாருமே இல்லைம்மா அவரை எதுக்காவும் ஏங்க விட மாட்டேன்.. அவர்கூடவேதான் கூடவே இருப்பேன் .. நல்லா பார்த்துக்கணும் இந்த தொழில் எல்லாம் எனக்கு செட் ஆகாது , அவன் கஞ்ச பிசினாரி தான் ஆனா எனக்காக அவன் செய்ற சின்ன சின்ன விஷயம் கூட என்னவோ செய்யும் அவனை அவ்வளவு பிடிக்கும்ம்மா " என்று முகம் மலர மயூரா கூற .. 

'ம்ம் அவ்வளவு தூரம் போயிட்டியா ??

"எனக்கும் வாழ ஆசை இருக்கும்ல அம்மா 

"இருக்கட்டும் இருக்கட்டும், இன்னைக்கு மட்டும் நான் சொல்றதை செய் அப்பறம் எப்படியும் போ 

"என்ன பண்ணணும் 

"அதை எடத்துக்கு போனதும் சொல்றேன் 

""எங்க யாரை பார்க்க போறோம்?

"ப்ச் ஒரு விஐபி பார்க்கணும் அவ்வளவு தான் வேற எதுவும் இல்லை "

ஓஓஓ ....

"உன்ன இன்ட்ரோ கொடுத்துட்டு அனுப்பி விடுறேன் 

"சரிம்மா" தாயை சந்தேகிக்க தெரியவில்லை .. தாய் அழைத்துச் சென்ற பாதை வழியாக அவள் நடக்க ஆரம்பித்தாள்... அவள் பாதை மொத்தமும் மாறப்போகிறது என்று தெரியாமல் தாயின் கைபிடித்து நடந்து உள்ளே போக 

ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்த கமிஷனரை பார்த்தவன் வாசலிலேயே நின்றுவிட்டாள்

"நாயே நீயா ? இன்னும் உயிரோடவா இருக்க பாருடா அம்மாவே உன் உயிரை எடுத்திடும் என்று பல்லை கடித்த மயூரா 

"அம்மா , இந்த கமிஷனர் அன்னைக்கு கெஸ்ட் ஹவுஸில போய் பார்க்கும்போது என்கிட்ட தப்பா நடந்துக்க ட்ரை பண்ணினான்... பிளந்து எடுத்துட்டு வந்துட்டேன் ... மறுபடியும் உங்ககிட்ட ஏதோ சொல்லி ஏமாத்தி இருக்கான்னு நினைக்கிறேன்... நாயை உயிரோடவே விடாதீங்க "என்று தன் தாயை பார்க்க திரும்ப போக... அதற்குள் பத்மாவதி மயூராவின் பின்னம் கழுத்தில் கையை வைத்து தள்ள ...

ஆஆஆஆஆஆ முகம் குப்புறப்போய் கமிஷனரின் காலடியில் விழுந்தாள் மயூரா

"அம்மா ஆஆஆ அவள் அதிர்ந்து போய் தன் தாயைப் பார்க்க

"நாயே உன்னால தாண்டி நான் ஜெயில சுத்தி பார்த்துட்டு வந்து இருக்கேன்... உன்னால தாண்டி கறிசோறு தின்னாம கழியை தின்னுட்டு வந்தேன் .......தா ... 

"அம்மா 

"அந்த இளங்கோ நிம்மதியா இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக தான் உன்னை மாதிரி ஒரு சனியனை தூக்கிக்கொண்டு போய் என் பணத்துல சவுகரியமா வளர வச்சது... தூதூ ஆனா , உன்னால எனக்கு கிடைச்சது எல்லாம் நட்டம்.... அவன் கூட படுத்து அன்னைக்கே சுகம் கொடுத்து இருந்தா.. நான் இன்னைக்கு ஜெயில்ல கிடந்து கழி தின்னு இருக்க மாட்டேன்ல ...

"அம்மா பேச தெரியாம மடந்தை போல பாத்த்தாள் 

"அப்படி என்னடி உனக்கு பெரிய பத்தினி பட்டம் தேவைப்படுது என்று ஓங்கி அவள் முதுகில் மிதிக்க தன் தாயின் பேச்சில் ஏற்கனவே உருக்குலைந்து கிடந்த மயூராவின் பலம் மொத்தமும் வடிந்து தன் தாயை கண்ணீர் வடிய அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க ...

"நாயே அவன் சொல்றயை கேளு வா முரண்டு பிடிச்ச கொன்னே போட்டிருவேன்" என்று மயூராவின் உச்ச முடியை பிடித்து தர தரவென்று இழுத்துக் கொண்டு போய் கமிஷனரின் அருகில் போட்டவள் ...

"உயிரை மட்டும் விட்டுட்டு, வேட்டையாடி இந்த நாயை அரை உயிரோட போடு, இன்னும் பத்து பேருக்கு இவளை பேரம் பேசி இருக்கேன் ... ஜப்தியில இருந்து என் சொத்து மீண்டு வர்ற வரைக்கும் ... இவ உடம்பு தான் என்னோட சொத்து எவன் எவனுக்கு எல்லாம் இவளை படையல் போட முடியுமா ? அத்தனை பேருக்கும் படையல் போட்டு அந்த பணத்தில் தான் நான் சௌகரியமா வாழப் போறேன்... என்ற தானின் அகோர பேச்சில் தட்டு தடுமாறி வலுவைக் கூட்டி எழும்பியவள்.

"அம்மா நீ என்ன பேசுற , யாரும்மா உன்ன இப்படி பேச சொல்லி அனுப்புனது..."

"பைத்தியக்காரி நீ அம்மா அம்மான்னு சொல்றதுனால நான் அம்மா ஆகிடுவேனா, இல்ல நான் உன்னை வளர்த்ததுனால... நீ என் பிள்ளையாகிடுவியா ? இங்க பாரு இப்பவும் ஒன்னும் கெட்டுப் போகல... இந்த பத்மாவதியோட மகளா சந்தோஷமா வாழனும்னு நினைச்சா... நான் கை காட்றவன் கூட எல்லாம் படுத்து எழும்பு உன்னை என் மகளா என்கூடவே வச்சு சந்தோஷமா பாத்துக்குறேன்.... என்ற தாயின் பேச்சை ரசிக்க முடியாது எச்சில் விழுங்கி வடிந்த கண்ணீரை துடைக்க வலுவில்லாமல் மயூரா நின்று கொண்டு இருக்க

"நான் பத்தினி ஒருத்தன் கூடத்தான் படுப்பேன் அந்த டாக்டருக்கு மட்டும் தான் முந்தி விரிப்பேன்னு அவன் உன் கழுத்துல கட்டுன தாலிக்கு உண்மையா இருப்பேன்னு சொன்ன ... ஒன்னும் செய்ய மாட்டேன் இதே மாதிரி உன்னை அடிச்சு காயப்படுத்தி என் இஷ்டத்துக்கு அத்தனை பேர் கூடயும் உன்ன கட்டில்ல போட்டு ரசிப்பேன்... என்னடா பொட்ட மாதிரி பாத்துட்டு இருக்க, அவளை கூட்டிட்டு போயி உனக்கு வேண்டியதை எடுத்துக்க" என்றதும் அந்த கமிஷனர் பல்லை இளித்துக்கொண்டே 

போனவாட்டி குதிரை கொஞ்சம் துள்ளிச்சு பத்மா , நீயே அவள ரெடி பண்ணி தந்துட்டு போயிட்டேன்னா" என்று இழுக்க 

"தூதூ , நிக்க பலன் இல்லை உனக்கு இளமையா பொண்ணு வேணுமாக்கும்... ஏய் வாடி "என்று மீண்டும் மயூராவின் முடியை இழுத்து தரதரவென தூக்கி கொண்டு போய் அறையில் போட்ட பத்மாவதியை ஓங்கி தள்ளிய மயூரா

நான் இந்த உலகத்துல அதிகமா சொன்ன வார்த்தை அம்மா பத்மாவதி அம்மா, என் அம்மாதான்... அதுக்கு நீ எனக்கு செய்ற நன்றி கடனா இது.... வேண்டாம்மா நான் உன்ன சாமி மாதிரி நினைச்சு வச்சிருக்கேன்.. என் முன்னாடி நீ இப்படி சாத்தானா காட்சி தராத , எனக்கு அதை தாங்க சக்தி இல்லை ... இதெல்லாம் பொய்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லும்மா" என்று பத்மாவதியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு மயூரா அவளை ஏக்கமாக பார்க்க 

"ப்ச் , நேரம் ஆகுதடி வந்து படு உன்னை மாதிரி எத்தனை பொண்ணுங்கள நான் இதுக்காக பயன்படுத்தி இருப்பேன்.. எத்தனை பொண்ணுங்கள கொன்னு வீசி இருப்பேன் உன்னை கொல்றதுக்கு எனக்கு அரை நிமிஷம் ஆகாது என் ஆத்திரத்தை கிளப்பாதே... வந்து படுக்கிறியா இல்லையா" என்று பத்மாவதி அவள் சங்கை நசுக்க உயிர் போகும் வலி உடலில் இல்லை மனதில்... தாயின் அகோர முகத்தை பார்க்க முடியாமல் உதடு துடிக்க 

முடியாது என்ன விட்டுடு ஆதி என்ன தேடுவார் என்றவள் கன்னம் கிழிந்து ரத்தம் கொட்டியது..

"எவண்டி அந்த ஆதி, எங்க பொண ஆராய்ச்சி பண்ணிட்டு இருக்கானோ .. அவனுக சேர்ந்து தாண்டி எனக்கு பாடையை கட்ட பாத்துட்டாங்க, உன்னு ஆக்குற கதியில அவனுகளுக்கு அங்க ரத்தம் வடியும் ... ஒரே கல்லுல அத்தனை மாங்காய் அடிக்க போறேன் .. ஒன்னு என இந்த கேஸ்ல சிக்க வச்ச சித்திக் , இன்னொன்னு என் பழைய காதலன் அந்த இளங்கோ... அடுத்து எனக்கு எதிரா ரிப்போர்ட் சமிட் பண்ணின உன் புருஷன்.... அத்தனை பேருக்கும் உன்னை கொன்னு போட்டாலும் ரத்தம் வடியும்... இல்ல உன்ன உரு தெரியாம மாத்தி போட்டாலும் ரத்தம் வடியும் .. இந்த ரெண்டுல எது நடந்தாலும் எனக்கு சந்தோசம் தான் என்று அவளை படுக்கையில் தள்ள போக ... தன் பலம் கொண்டு பத்மாவதியை தள்ளிவிட்ட மயூரா கதவு நோக்கி ஓடப் போக அவள் பின் மண்டையில் சுரீர் என்ற ஒரு வலி

ஆதிஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇஇ என்று அலறி தலையை பிடிக்க... பத்மாவதி அவள் பின் மண்டையில் குத்துவிளக்கால் அடித்து இருக்க மயூரா பின்தலையில் ரத்தம் குபுகுபுவென சாடி அவள் கீழே சரிய போக, அவளை தூக்கி தோளில் போட்ட பத்மாவதி படுக்கையில் கொண்டு போய் பொத்தென்று போட்டு

"இவ கெட்ட கேட்டுக்கு தாலி ஒரு கேடு என்று சேஷா கட்டிய தாலியை அத்து வீச ... 

ஆஆஆஆஆ விரிந்து கிடந்த மயூரா சுண்டு விரலில் போய் சேஷா கட்டிய தாலி தொடுக்கி கொண்டு கிடக்க.... தாய் என நினைத்து அன்பை செலுத்திய மிருகமே அவளை நிர்வாணம் ஆக்கிட, மங்கிய கண்ணோடு ஹக் ஹக் என்று துடித்து கொண்டு கிடந்த மயூரா கைகள் போர்வை கொண்டு தன்னை மறைக்க பாடாய் பட்டது 

"கிழவா உன் ஆசையை தீர்த்துட்டு என் கேஸை முடிச்சு விடு "

"பத்மாவதி செத்து கீத்து தொலைஞ்சுட்டா

"ப்ச் செத்தா பாலை ஊத்தி புதைப்போம் , அவ வேணுமா வேண்டாமா ? 

"வேணும் வேணும் 

"பின்ன என்ன சாகும் முன்ன முடி, நான் வெளியே நிக்கறேன் 

"ம்ம் என்று கமிஷனர் அறை உள்ளே போய் கதவை மூட ... பத்மாவதி சோபாவில் அமர்ந்து சுருட்டை இழுத்து புகை விட்டு சுருட்டை முடிக்க... படுக்கையில் தலையில் ரத்தம் வடிய கிடந்த மயூரா கண்கள் ரத்தத்தோடு கண்ணீர் கரைந்து ஓடியது ....

விஷத்தின் நிழலில் வாழ்ந்த ஒற்றை பாவத்திற்கு 

அவள் தண்டனை அனுபவித்து விட்டாளோ ??